Gdy
zapada decyzja o wysłaniu dziecka do przedszkola, często zastanawiamy się,
czy zrobiliśmy wszystko, by dobrze je przygotować do czekających je przeżyć. Warto już wcześniej popracować nad niektórymi umiejętnościami
jak radzenie sobie z samoobsługą (jedzenie, ubieranie, mycie,
korzystanie z ubikacji itp.), zabawa z rówieśnikami, zgłaszanie swoich
potrzeb. Dobrze jest, aby dziecko wiedziało, że to, co Pani
mówi, zwracając się do całej grupy dzieci, dotyczy także jego.
Aby pomóc
dziecku w pierwszych trudnych dniach pobytu w przedszkolu
Rodzicu:
- Dziecko wcześniej powinno widzieć przedszkole.
- Dziecko powinno z rodzicami dokonać zakupów do
przedszkola.
- Jeżeli do tej pory dziecko nie rozstawało się z
rodzicami powinno być zostawione u dziadków lub znajomych na kilka
godzin, gdyż w przeciwnym razie przedszkole będzie mu się kojarzyło
z pierwszym rozstaniem.
- Ubranie dziecka musi być wygodne i nie może
sprawiać kłopotów.
- Ciesz się razem z dzieckiem, że następnego dnia
idzie do przedszkola.
- Nie obiecuj dziecku nagrody za to, że pójdzie
do przedszkola.
- Ciesz się cały ranek, że Twój trzylatek idzie
do przedszkola.
- Nie dokarmiaj dziecka przed śniadaniem,
zjedzony przez niego w całości posiłek, będzie powodem do
radości i pochwał w grupie rówieśników. Decyzji dotyczących jedzenia
nie powinno się podejmować za dziecko.
- Pozwól zabrać swojemu trzylatkowi z domu
ulubioną przytulankę, maskotkę, lub zabawkę.
- Pomóż dziecku rozebrać się, zwróć uwagę na jego
ubranie i gdzie je zostawisz.
- By dziecko nie czuło się bezradnie - zachęcaj
do samodzielności.
- Przestrzegaj godziny przyprowadzania dziecka do
przedszkola (śniadanie), bo smutno będzie mu siedzieć samemu przy
stoliku.
- Pożegnanie w szatni powinno być krótkie:
uśmiech-buziak i pa-pa.
- Jeżeli bardzo chcesz to do sali wejdź tylko na
chwileczkę oszczędzisz żalu i smutku innym dzieciom.
- Nie zabieraj dziecka do domu kiedy płacze przy
rozstaniu, gdy raz ulegniesz będzie coraz trudniej. Twój Maluszek łzami
wymusi kolejny powrót do domu.
- Jeżeli rozstanie z mamą jest bardzo bolesne
trzylatek powinien do przedszkola przez pierwsze dni przychodzić z tatą.
- Witaj swoje dziecko z uśmiechem, możesz mu
podarować drobny prezencik mówiąc pozytywnie brzmiące zdanie: Teraz możemy iść do domu.
- Nie wymagaj od dziecka by od razu pokochało
cały personel.
- Kontroluj się co mówisz w obecności dziecka na
temat sytuacji dotyczącej pobytu w przedszkolu.
- Ewentualne pytania do nauczycielki kieruj na
koniec pobytu dziecka w danym dniu.
- Nie wywołuj dodatkowego stresu wymuszając na
dziecku, by po przyjściu do domu natychmiast opowiadało o
przedszkolu. Samo zacznie opowiadać w odpowiednim momencie.
Pamiętajmy, że opinie i uwagi nauczycielek,
zwłaszcza te trudne przez Was do zaakceptowania, nie są wynikiem
negatywnego stosunku do dziecka, ale głównie wynikają z troski o Waszą
pociechę, na którą jako rodzice patrzymy zawsze przez różowe okulary. Należy pamiętać, że przedszkole jest
Waszym partnerem we właściwym kształtowaniu osobowości Waszego dziecka.
Wiedza i umiejętności zdobyte w przedszkolu powinny być utrwalane
i pogłębiane w domu. Szczególnie powinniście popracować
nad tą sferą umiejętności, która dziecku stwarza wyraźne problemy.
Potrzebne jest tutaj długofalowe, systematyczne zaangażowania ze strony
rodziców.
Pobyt
w przedszkolu jest tylko jednym z etapów w życiu dziecka. Należy zdać
sobie sprawę z tego, że nie będzie on przebiegał całkiem gładko i przyjemnie.
Warto jednak dołożyć wszelkich starań, aby potencjalne trudności były
drobne, nie urosły do rangi problemu i nie przyćmiły tego wspaniałego
okresu w życiu człowieka, jakim jest tzw. wiek przedszkolny,
wspominany zwykle, jako jeden z najradośniejszych okresów naszego życia.
A przedszkole w
trudnych dla dzieci chwilach przestrzega zasad:
- nigdy nie wyrywa
dziecka z objęć rodziców;
- umożliwiania rodzicom krótkiego pobytu w sali
przedszkolnej;
- umożliwiania wcześniejszego zabierania dzieci
do domu;
- uwzględniania indywidualnych potrzeb dzieci do
posiadania swoich ulubionych zabawek, poduszeczek, przebywania ze
starszym rodzeństwem;
- uwzględniania indywidualnych nawyków
żywieniowych dzieci;
- indywidualnej nauki korzystania z łazienki;
- wykorzystywania aktywnych metod pracy.
Efektem takiego
postępowania będzie szybsze i łagodniejsze zaaklimatyzowanie się dzieci w przedszkolu
oraz wzbudzenie zaufania do pracowników przedszkola.
